Zawsze będzie­my pamiętać!

1Dnia 10 paź­dzier­ni­ka 2024 roku ucznio­wie klas VIIc i VIIb z Luzi­na wzię­li udział w edu­ka­cyj­nym wyjeź­dzie do Muzeum Obo­zu Kon­cen­tra­cyj­ne­go Stut­thof w Sztu­to­wie. Muzeum w Sztu­to­wie, usy­tu­owa­ne na tere­nie byłe­go obo­zu, sta­no­wi waż­ne miej­sce pamię­ci. Obóz kon­cen­tra­cyj­ny Stut­thof został zało­żo­ny przez Niem­ców w 1939 roku i funk­cjo­no­wał przez cały okres II woj­ny świa­to­wej aż do 1945 roku. Był to pierw­szy nie­miec­ki obóz kon­cen­tra­cyj­ny utwo­rzo­ny na tery­to­rium Pol­ski.
Oprócz więź­niów poli­tycz­nych, Pola­ków i Żydów, w obo­zie prze­by­wa­ło tak­że wie­le innych grup, któ­re były prze­śla­do­wa­ne przez reżim nazi­stow­ski, w tym Romo­wie i oso­by uzna­wa­ne za “nie­po­żą­da­ne spo­łecz­nie”. Pod­czas naszej wizy­ty mie­li­śmy moż­li­wość zwie­dze­nia tere­nu obo­zu, w tym budyn­ków, w któ­rych prze­trzy­my­wa­no więź­niów. Obej­rze­li­śmy tak­że licz­ne eks­po­na­ty doku­men­tu­ją­ce okrop­no­ści tam­tych cza­sów. Pozna­li­śmy histo­rię obo­zu, zwra­ca­jąc uwa­gę na codzien­ne życie więź­niów oraz warun­ki, w jakich musie­li egzy­sto­wać. Wysłu­cha­li­śmy rów­nież infor­ma­cji o tzw. “Mar­szu Śmier­ci”, któ­ry miał miej­sce na począt­ku 1945 roku, gdy wła­dze obo­zo­we ewa­ku­owa­ły więź­niów w oba­wie przed zbli­ża­ją­cym się fron­tem. Tysią­ce ludzi zosta­ło zmu­szo­nych do pie­szej wędrów­ki w trud­nych zimo­wych warun­kach, co spo­wo­do­wa­ło śmierć wie­lu z nich. Histo­ria ta była wstrzą­sa­ją­ca, jed­nak nie­zwy­kle waż­na, by pamię­tać o tra­gicz­nym losie ofiar obo­zów. Wyjazd był nie tyl­ko lek­cją histo­rii, ale rów­nież oka­zją do reflek­sji nad war­to­ścią pamię­ci o prze­szło­ści. Wszy­scy ucznio­wie wró­ci­li z wyjaz­du z głę­bo­ko prze­my­śla­ny­mi uczu­cia­mi oraz z nową wie­dzą, któ­rą będą mogli się dzie­lić. Mamy nadzie­ję, że doświad­cze­nia zdo­by­te pod­czas wizy­ty w Sztu­to­wie na zawsze pozo­sta­ną w naszej pamię­ci. Na zakoń­cze­nie ucznio­wie podzię­ko­wa­li wszyst­kim, któ­rzy przy­czy­ni­li się do zor­ga­ni­zo­wa­nia tak waż­ne­go dla nich wyjaz­du do nie­miec­kie­go obo­zu zagła­dy. Oby nigdy ta histo­ria się nie powtó­rzy­ła. Z taką reflek­sją ucznio­wie uda­li się do swo­ich domów.


Wstecz