O co chodzi z tymi nakrętkami?
Codziennie mijacie przy szkole czerwony kosz-serduszko pełen kolorowych nakrętek. Zastanawialiście się kiedyś co się z nimi dzieje, gdy pojemnik zostaje opróżniony? Czworo naszych uczniów poznało niedawno Antka-11 latka z Kębłowa. To jedna z tych osób, którym pomagacie przy każdym wrzuceniu nawet najmniejszej nakrętki od szkolnego mleka. Antek przyjechał do nas na wózku, samodzielnie poruszał się po korytarzu i na podjeździe. Spotkaliśmy się w kameralnym gronie, wkrótce Antek opowiedział nam o swoich pasjach i marzeniach, pokazał stworzone prace plastyczne, a jego odpowiedzi na nasze pytania bardzo nas zaskoczyły.
Dzisiaj kilogram nakrętek kosztuje w skupie 1,20zł, a turnus rehabilitacyjny dla dzieci z różnymi dysfunkcjami to około 8500 zł. Szybko zorientowaliśmy się, że 1000 kg tego plastiku zajmuje naprawdę dużą powierzchnię. Dzięki takiej akcji rodzice mogą pokryć koszty protez, leczenia, operacji, a równolegle dbamy o środowisko dostarczając materiał do recyklingu. Antek jest uczniem 4 klasy szkoły w Barłominie. Na pytanie o ulubiony przedmiot wymienia w‑f i plastykę. Tym zwierzeniem wywołuje zdziwienie na naszych twarzach. Od razu demonstruje kilka podbić piłką i zdjęcia swoich prac. Jesteśmy coraz bardziej zdumieni, Pytamy o sposób poruszania się na protezie, o to jak trzyma pędzel czy długopis. Okazuje się, że dla chłopca brak dłoni nie jest problemem w sprawnym posługiwaniu się technikami plastycznymi. Ta bariera w odbiorze jego prac była tylko w naszej głowie. Antek ma mnóstwo zainteresowań, warcaby, minecraft, fortnite, rysuje, bierze udział w konkursach plastycznych, pływa, gra w piłkę, chce być traktowany jak rówieśnicy. Czasami jednak zdarzają się sytuacje, które go denerwują. Antek nie lubił jak ktoś go widział i wytykał palcem i wołał-„patrzcie on nie ma nogi”. Zauważył, że Jeśli są to małe dzieci to wielokrotnie są ganione przez rodziców i odciągane bez tłumaczenia ze słowami -„ nie wolno tak mówić”. Teraz Antek ma więcej dystansu i takie zachowania ignoruje. Chociaż pytanie wydało nam się niezręczne, na koniec zapytaliśmy o to, czy nasz gość wyobraża sobie, że ma zdrowe ciało. Chłopak nas zaskoczył swoją akceptacją i dojrzałością i tym jak cieszy się możliwościami które daje dzisiejsza technologia. W przyszłości marzy o pozycji bramkarza na boisku w amp futbolu ( piłka dla osób po amputacjach), ewentualnie zostanie artystą. Już dzisiaj zapraszamy do galerii jego prac. Bardzo serdecznie dziękujemy za poświęcony nam czas i podzielenie się swoją historią.
Wstecz









