Majo­we świę­ta, któ­re na dłu­go zapamiętamy

majMie­siąc maj co roku  roz­po­czy­na­my od naj­waż­niej­szych dla Pola­ka świąt. 1,2 i 3 maja są waż­ny­mi data­mi w histo­rii nasze­go kra­ju. W tym roku obcho­dzi­li­śmy je w szcze­gól­ny spo­sób. Niby osob­no, bo nie na szkol­nym holu w galo­wych stro­jach z koty­lio­nem na pier­si pod­czas wspól­ne­go odśpie­wa­nia hym­nu naro­do­we­go. Jed­nak i w tym trud­nym cza­sie zna­leź­li­śmy spo­sób, aby móc świę­to­wać razem.
Ucznio­wie naszej szko­ły chęt­nie podzie­li­li się swo­imi zdję­cia­mi, na któ­rych zapre­zen­to­wa­li w jaki spo­sób uczci­li te waż­ne świę­ta. W utwo­rzo­nej gale­rii  pre­zen­tu­je­my pra­ce pla­stycz­ne naszych uzdol­nio­nych uczniów oraz foto­gra­fie. Spo­so­bów na świę­to­wa­nie zna­my wie­le, ale czy wszy­scy wie­my, dla­cze­go świę­tu­je­my i komu zawdzię­cza­my te wyjąt­ko­we dni? Przy­po­mnij­my sobie, skąd wzię­ły się świę­ta majowe.

1 MAJA – ŚWIĘTO PRACY

          Mię­dzy­na­ro­do­we świę­to ludzi pra­cu­ją­cych, obcho­dzo­ne nie­gdyś corocz­nie w maso­wych pocho­dach. Świę­to zosta­ło usta­no­wio­ne w Pary­żu w 1890 r. przez Kon­gres zało­ży­ciel­ski II Mię­dzy­na­ro­dów­ki (zrze­sze­nie par­tii socja­li­stycz­nych). Datę pierw­sze­go maja wybra­no dla uczcze­nia rocz­ni­cy wybu­chu straj­ku robot­ni­ków ame­ry­kań­skich w Chi­ca­go, w 1889r., któ­rzy pro­te­sto­wa­li prze­ciw­ko niskim pła­com oraz 12-godzi­ne­mu dnio­wi pra­cy. Mani­fe­sta­cja zosta­ła bru­tal­nie stłu­mio­na przez poli­cję, w wyni­ku cze­go życie stra­ci­ło wie­le osób. W Pol­sce świę­to głów­nie koja­rzo­ne jest z poprzed­nim ustro­jem. W cza­sach PRL był to bar­dzo uro­czy­sty dzień, a uczest­nic­two w obcho­dach było nie­mal obo­wiąz­ko­we. Kie­row­nic­two par­tyj­ne dba­ło o każ­dy szcze­gół uro­czy­sto­ści, nawet o hasła na trans­pa­ren­tach. Dzień  1 maja w Pol­sce został usta­no­wio­ny Świę­tem Pra­cy i dniem wol­nym od pra­cy w  1950 r. 1 maja obcho­dzo­ny jako Świę­to Pra­cy jest tak­że kato­lic­kim Świę­tem Józe­fa Rze­mieśl­ni­ka. Pro­kla­mo­wał je papież Pius XII 1 maja 1955 r. Nadał w ten spo­sób reli­gij­ne zna­cze­nie świec­kie­mu Świę­tu Pra­cy. W tym dniu Kościół w spo­sób szcze­gól­ny pra­gnie zwró­cić uwa­gę na pra­cę ludz­ką — w aspek­cie war­to­ści chrze­ści­jań­skich, spo­łecz­nych, ogól­no­ludz­kich i narodowych.

2 MAJA – ŚWIĘTO FLAGI

          Dzień Fla­gi Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej – pol­skie świę­to  wpro­wa­dzo­ne decy­zją Sej­mu RP 20 lute­go 2004 roku, zwią­za­ne z wej­ściem Pol­ski do Unii Euro­pej­skiej. Ma na celu pro­pa­go­wa­nie odręb­no­ści tery­to­rial­nej, histo­rycz­nej i kul­tu­ro­wej nasze­go kra­ju. Dzień Fla­gi Rze­czy­po­spo­li­tej to świę­to pań­stwo­we obcho­dzo­ne 2 maja sku­pia­ją­ce uwa­gę na sym­bo­lach pań­stwo­wo­ści pol­skiej, a w szcze­gól­no­ści na Fla­dze RP. Dzień Fla­gi Rze­czy­po­spo­li­tej ma na celu pro­pa­go­wać wie­dzę o pol­skiej toż­sa­mo­ści oraz sym­bo­lach naro­do­wych, któ­re na prze­strze­ni wie­ków pod­le­ga­ły zmia­nie. Usta­no­wie­nie 2 maja dniem fla­gi pań­stwo­wej ma swo­je pod­ło­że histo­rycz­ne. Wła­śnie tego dnia żoł­nie­rze pol­scy z 1  Dywi­zji Kościusz­kow­skiej zawie­si­li bia­ło-czer­wo­ną fla­gę na kolum­nie zwy­cię­stwa w Tier­gar­ten w  Ber­li­nie, zdo­by­wa­jąc mia­sto przy­czy­ni­li się do zakoń­cze­nia dzia­łań wojen­nych w Euro­pie w cza­sie II woj­ny świa­to­wej. Data ta nawią­zu­je rów­nież do cza­sów PRL‑u, w któ­rych, w przed dzień usta­no­wie­nia Świę­ta Kon­sty­tu­cji 3 Maja, wła­dze komu­ni­stycz­ne wyda­ły zakaz wywie­sza­nia flag pań­stwo­wych dla upa­mięt­nie­nia tego wyda­rze­nia. Pamię­taj­my, aby pod­czas świąt majo­wych wywie­sić fla­gę Pol­ski, aby pod­kre­ślić naszą naro­do­wą tożsamość.
          Unia Euro­pej­ska to gospo­dar­czo-poli­tycz­ny zwią­zek 28 demo­kra­tycz­nych państw euro­pej­skich. Powsta­ła na mocy pod­pi­sa­ne­go 7 lute­go 1992 trak­ta­tu z Maastricht. 16 kwiet­nia 2003r. przed­sta­wi­cie­le rzą­dów 15 państw człon­kow­skich i 10 kan­dy­du­ją­cych pod­pi­sa­li w Ate­nach Trak­tat Akce­syj­ny roz­sze­rza­ją­cy Unię. 1 maja 2004r. doszło do naj­więk­sze­go roz­sze­rze­nia w  histo­rii UE-do  wspól­no­ty dołą­czy­ło 10 kra­jów: Esto­nia, Łotwa, Litwa, Cze­chy, Sło­wa­cja, Węgry, Sło­we­nia, Mal­ta, Cypr oraz POLSKA.

3 MAJA – ŚWIĘTO UCHWALENIA KONSTYTUCJI

          3 maja obcho­dzi­my rocz­ni­cę uchwa­le­nia Kon­sty­tu­cji z 1791 r. Była to pierw­sza w Euro­pie i dru­ga na świe­cie (po ame­ry­kań­skiej z 1787 r.) kon­sty­tu­cja uchwa­lo­na przez tzw. Sejm Wiel­ki, zwa­ny tak­że Sej­mem Czte­ro­let­nim. Sytu­acja w Pol­sce była bar­dzo zła. Nasze pań­stwo było już po pierw­szym roz­bio­rze. Duża część szlach­ty cie­szy­ła się z wol­no­ści szla­chec­kiej i nie chcia­ła zmian. Część posłów, któ­rzy byli patrio­ta­mi.  chcie­li by nasz kraj stał się lep­szy. W tym celu w ‚wiel­kiej tajem­ni­cy, po kry­jo­mu, zebra­li się   w nocy z 2 na 3 maja w pała­cu Radzi­wił­łow­skim, obec­nie Pałac Pre­zy­denc­ki w War­sza­wie. Więk­szość zebra­nych prze­szła potem do miesz­ka­nia Mar­szał­ka Sej­mu Sta­ni­sła­wa Mała­chow­skie­go, gdzie zobo­wią­za­li się prze­gło­so­wać w sej­mie pro­jekt usta­wy zasad­ni­czej. Ran­kiem 3 maja przed Zam­kiem Kró­lew­skim zebra­ły się wie­lo­ty­sięcz­ne tłu­my War­sza­wian. Na pla­cu, obok gwar­dii kró­lew­skiej, sta­nął pułk pie­cho­ty imie­nia Dzia­łyń­skich, aby strzec spo­ko­ju w cza­sie obrad Sej­mu. Oko­ło godzi­ny 11 na salę wszedł król Sta­ni­sław August Ponia­tow­ski. Mimo, iż sesja trwa­ła już ponad sześć godzin, do gło­so­wa­nia nad usta­wą jesz­cze nie doszło, gdyż pro­te­sty nadal nie mil­kły. Po dłu­gich obra­dach król zło­żył przy­się­gę kon­sty­tu­cyj­ną, po czym wezwał wszyst­kich do kole­gia­ty św. Jana, by tam uro­czy­ście ją powtó­rzyć. Zgro­ma­dzo­ny przed zam­kiem tłum wiwa­to­wał: „Vivat król, vivat kon­sty­tu­cja”. Usta­wa zasad­ni­cza znio­sła libe­rum veto, wpro­wa­dzi­ła trój­po­dział wła­dzy, ogra­ni­czy­ła rolę sena­tu. Znio­sła wol­ną elek­cję i wpro­wa­dzi­ła dzie­dzicz­ność tro­nu. Uzna­ła chło­pów za część naro­du oraz zagwa­ran­to­wa­ła tole­ran­cję reli­gij­ną. Uchwa­le­nie Kon­sty­tu­cji 3 Maja uwa­ża się za jed­no z naj­waż­niej­szych i prze­ło­mo­wych wyda­rzeń w histo­rii pań­stwa Pol­skie­go. Mimo póź­niej­szych roz­bio­rów, doku­ment ten poma­gał kolej­nym poko­le­niom pod­trzy­mać dąże­nia do niepodległości.

Koor­dy­na­to­rzy  : K.Greczko-Kempa , A. Bużan , P. Jażdżewski 

ŹRÓDŁA:
Dzieje.pl – por­tal historyczny
Wikipedia.pl
https://www.kuratorium.opole.pl/majowe-swieta-dni-o-ktorych-nalezy-pamietac/


Wstecz