„Ilekroć, odłożywszy książkę, snuć zaczniesz nić własnych myśli,
tylekroć książka cel zamierzony osiąga’’
Janusz Korczak
Dlaczego rodzice powinni czytać małym dzieciom? Refleksje wychowawcy i nauczyciela zajęć przedszkolnych
Chciałabym się podzielić refleksjami na temat roli czytania dziecku. Są one oparte o własne obserwacje, wiedzę pedagogiczną oraz odczucia, wypowiedzi dzieci. W dobie dzisiejszej cywilizacji książka często zastępowana jest nowoczesnymi środkami przekazu z różnych powodów: wygodniej, łatwiejszy dostęp, chęć poznania nowinek technicznych, czy konieczność wynikająca z potrzeb osób niepełnosprawnych. Na chwilę zatrzymam się nad zaletami tradycyjnego czytania. Czytanie jest istotne w wychowaniu i edukacji. Dziecko, któremu czyta się w domu już na początku rozwoju otrzymuje bardzo wiele.
Wzmacniamy wzajemne więzi, dajemy poczucie bliskości, bezpieczeństwa, stwarzamy miłą atmosferę. Przekazujemy kulturę żywego słowa, wzbogacamy słownictwo dziecka, rozwijamy wyobraźnię. Słuchając, dziecko uczy się komunikacji, skupiania uwagi, empatii, wyrażania emocji. Uczy się odróżniać świat fikcji od rzeczywistego. Odczuwa, że chcemy coś mu przekazać, że jest dla nas ważne. Przedszkole i szkoła podtrzymuje, rozwija, motywuje, ukierunkowuje zainteresowania czytelnicze w różny sposób tj.:czytanie na zajęciach, udział w konkursach (recytatorskich, czytelniczych, plastycznych), oglądanie teatrzyków, zajęcia biblioteczne. Najmłodsze dzieci mają potrzebę obcowania z literaturą bogatą w ilustracje. Oglądają kolorowy świat w opowiadaniach, wierszach, baśniach, bajkach oraz książkach naukowo-przyrodniczych. Słuchając zabawnych treści kształtuje się w dziecku poczucie humoru, optymizm, odwaga , wyrozumiałość, dystans do wielu sytuacji. Smutniejsze historie wywołują współczucie bohaterom, żal, troskę. Najlepiej, kiedy wszystko kończy się dobrze (…I żyli długo i szczęśliwie.), wówczas dzieci okazują spontaniczną radość, często biją brawo. Treści naukowe ukazują postęp techniki, piękno przyrody, otaczającego środowiska. Emocje na twarzach dzieci podczas słuchania są nieocenionym doświadczeniem dla czytającego, często wzruszającym widokiem. Trzeba też zauważyć, że regularne czytanie dzieciom doskonali nasz warsztat techniczny tj.: odpowiednia intonacja, umiejętność zmiany barwy i dynamiki głosu, tempo dostosowane do akcji np. gdy naśladujemy dźwięki słynnej lokomotywy, czy głos groźnego wilka, przestraszonej myszki lub śmiech, groźby Baby Jagi. Przytoczę kilka luźnych wypowiedzi, pytań dzieci (5 i 6 lat) z naszego przedszkola. Często zaczynają się od A .
1. „A przeczyta Pani nam coś śmiesznego?’’
2. „Żeby było wesołe i nie za krótkie’’(Wiem, że za długie też nie ).
3. „A pokaże Pani obrazki?”
4. „Będą tam się kłócić, jak te Warzywa?’’(wiersz J. Brzechwy „Na straganie’’).
5. „A będziemy to rysować?; Będą kolorowanki?’’
6. „Niech Pani wyszuka o zwierzętach albo coś, żeby się dobrze skończyło’’.
7. „To było fajne, jeszcze raz! ‘’.
Na zakończenie życzę wszystkim niezapomnianych chwil z ciekawymi lekturami.
Wstecz









